Funktionsverben

Τα Funktionsverben σχηματίζουν το Prädikat μαζί με ένα ονοματικό σύνολο. Το ονοματικό αυτό σύνολο είναι κατά κανόνα ένα ουσιαστικό (αντικείμενο σε αιτιατική) ή ένα προθετικό σύνολο (αντικείμενο ή κατηγορούμενο). Η σύνδεση ενός Funktionsverb με ένα ουσιαστικό ονομάζεται Funktionsverbgefüge.

Σε Funktionsverbgefüge η σημασία κυρίως καθορίζεται από τα ουσιαστικά και όχι από τα Funktionsverben. Συχνά μπορούν τα Funktionsverbgefüge να αντικατασταθούν χωρίς νοηματική απόκλιση από αυτόνομα ρήματα σε ενεργητική (1) ή παθητική φωνή (2) ή από επίθετα σε συνδυασμό με συνδετικό ρήμα (3).

Τα Funktionsverben επιτρέπουν μια διαφοροποιημένη εκφορά του νοήματος που διατυπώνει το ουσιαστικό.

Τα Funktionsverbgefüge χωρίζονται σύμφωνα με το νόημα που εκφέρουν σε δύο κατηγορίες: Funktionsverbgefüge με ενεργητική σημασία και Funktionsverbgefüge με παθητική σημασία. Η παθητική σημασία εκφράζει μία κατάσταση ή την αλλαγή μιας κατάστασης.

Αυτό δεν σημαίνει, ότι όλα τα Funktionsverbgefüge συναντώνται και στις τρεις κατηγορίες.

Άρνηση σε Funktionsverbgefüge

1. Η άρνηση σε ένα Funktionsverbgefüge με προθετικό σύνολο διατυπώνεται με nicht (και όχι kein).

2. Η άρνηση σε ένα Funktionsverbgefüge με αντικείμενο σε αιτιατική και χωρίς άρθρο είναι nicht ή kein.

3. Η άρνηση σε ένα Funktionsverbgefüge με αντικείμενο σε αιτιατική με αόριστο άρθρο είναι kein.

Σύνταξη του Funktionsverbgefüge

Το ονοματικό σύνολο ενός Funktionsverbgefüge λειτουργεί συντακτικά ως το δεύτερο άκλιτο τμήμα του Prädikat.