Υπάρχουν δύο φωνές, η ενεργητική και η παθητική. Η παθητική χρησιμοποιείται σε σύγκριση με την ενεργητική φωνή πολύ σπανιότερα.
Διαφορές ενεργητικής - παθητικής φωνής
Η ενεργητική και η παθητική φωνή διαφέρουν κατ΄αρχάς στους τύπους. Η παθητική σχηματίζεται με το βοηθητικό ρήμα werden και τη μετοχή παρακειμένου του ρήματος.
| Παραδείγματα | φωνή |
| Der Mechaniker repariert den Motor. | ενεργητική |
| Der Motor wird repariert. | παθητική |
Με τις δύο φωνές, την ενεργητική και την παθητική, μπορεί να περιγράψει κανείς ίδια γεγονότα, η επιλογή όμως μιας ενεργητικής ή παθητικής διατύπωσης αλλάζει τον τρόπο παρουσίασης ενός γεγονότος όπως και τον τρόπο παρουσίασης του "δράστη" αυτού του γεγονότος.
Στην ενεργητική σύνταξη ο "δράστης" (που ταυτίζεται με το υποκείμενο της πρότασης) παίζει κεντρικό ρόλο.
| Παράδειγμα | φωνή |
| Der Mechaniker repariert den Motor. | ενεργητική |
Αυτό αφορά και πρότασεις όπου ο "δράστης", δηλαδή το υποκείμενο, δεν ενεργεί.
| Παράδειγμα | φωνή |
| Opa schläft. | ενεργητική |
| Sie liegt in der Sonne. | |
| Er erhielt eine Einladung. |
Από την άλλη πλευρά ο "δράστης" στην παθητική σύνταξη έχει υποδεέστερη σημασία ή ακόμα συχνότερα καμία σημασία, γι΄αυτό τις περισσότερες φορές παραλείπεται και δεν αναφέρεται στην πρόταση.
| Παραδείγματα | φωνή | "δράστης" |
| Der Mechaniker repariert den Motor. | ενεργητική | κεντρική σημασία |
| Der Motor wird vom Mechaniker repariert. | παθητική | υποδεέστερη σημασία |
| Der Motor wird repariert. | παθητική | καμία σημασία / δεν αναφέρεται στην πρόταση |